Света Телемитска Сезона

Прави што ти е волја и тоа нека биде целиот Закон

Како што знаете, ние, Телемите, секоја година, за време на пролетната рамнодневница го прославуваме „Еквиноксот на Боговите“ во чест на големата промена на Магиската Формула која го донесе Новиот Еон.
Кроули за „Еквиноксот на Боговите“ вели:

„Еквиноксот на Боговите е израз кој што се користи за да се опише Почетокот на Нов Еон, или Нова Магиска Формула. Треба да се празнува на секоја Рамнодневница…“
– Нов Коментар на Liber AL, II:40

Continue reading “Света Телемитска Сезона”

Advertisements

Прифати го Законот и се е законски

Книга на Законот – Мал Вовед

I. Вовед

  1. Оваа книга е диктирана во Каиро, помеѓу 12 и 13 часот, три последователни дена, на 8,9 и 10 Април, 1904 година. Авторот се нарече себе си Аиваз и тврдеше дека е „пратеник на Хоор-Паар-Краат“, т.е. пратеник на силите коишто сега владеат со Земјата, што ќе биде објаснето подоцна.
    Како можел тој да докаже дека е всушност суштество од вид посупериорен од секоја човечка раса, и со тоа овластен да говори со авторитет?
    Очигледно дека тој морал да покаже Знаење и Моќ какви што до сега ниеден човек не поседувал.
  2. Тој го покажа ова Знаење главно со употреба на шифриран текст или криптограм во одредени параграфи, за да ги изложи скриените факти, вклучувајќи и некои настани кои што допрва треба да се случат, за кои ниедно човечко суштество не би можело да знае; според тоа, доказите на неговото тврдење постојат во самиот ракопис.
    Проучувањето на овие параграфи неопходно бара највисока човечка ученост за да се објаснат истите – тоа бара години на интензивна посветеност. Сеуште останува голем дел да се проучи. Но, доволно е откриено за да се оправда неговото тврдење; и најскептичниот ум е принуден да ја признае неговата вистинитост.
    Тоа најдобро го проучил Мајсторот Терион, кој години на напорно истражување го доведоа до просветлување.
    Од друга страна, јазикот во најголемиот дел од Книгата е зачудувачки едноставен, јасен и силен. Никој не може да ја прочита таа Книга, а да не биде погоден во суштината  на неговото битие.
  3. Натчовечката Моќ на Аиваз е искажана преку влијанието на неговиот Господар и на Книгата врз вистинските настани, а историјата во целост го потврдува тоа тврдење. Сите ги признаваат овие факти, но тие подобро се разбираат со помош на Мајсторот Терион.
  4. Деталното известие за настаните коишто доведоа до диктирање на оваа Книга, заедно со факсимилот на ракописот и есејот од Мајсторот Терион, објавени се во „Еквинокс на Боговите“

II. Унивезрумот

Оваа Книга го објаснува универзумот.

Основните елементи се Нуит – Простор, т.е. севкупните можности од сите видови и Хадит – било која точка која има искуство на тие можности (Оваа идеја, заради литерарни погоднисти, симболизирана е преку египетската божица Нуит, жена што се свива долу как Свод на Ноќното небо. Хадит е симболизиран како Крилестиот Глобус во срцето на Нуит).

Секој настан е соединување на една монада со едно од нејзините можни искуства.

„Секој маж и секоја жена е ѕвезда“, т.е. збир на таквите искуства, кои постојано се менуваат со секој нов настан, и коишто влијаат врз него или неа свесно или несвесно.

Секој од нас има свој сопствен универзум, но тоа е истиот универзум за секого се додека тој го вклучува сето можно искуство.
Тоа подразбира проширување на свеста за да ги вклучи сите други свести за себе.

На нашето сегашно ниво, објектот што ти го гледаш никогаш не е истиот како оној што јас го гледам; ние заклучуваме дека тој е ист, затоа што твоето искуство се совпаѓа со моето во толку многу точки што фактичките разлики во нашето набљудување се занемарливи. На пример, ако некој пријател оди меѓу нас, ти ја гледаш неговата лева страна, а јас десната, но ние се сложуваме дека тоа е истиот човек, иако можеме да се разликуваме не само според тоа што можеме да видиме од неговото тело, туку и по тоа што знаеме за неговите квалитети. Таа убеденост за идентичноста станува посилна колку почесто го гледаме и подобро го запознаваме.

Сепак, за тоа време никој од нас не може ништо да дознае за него, без оглед на целосниот впечаток што го остава на нашите умови.

Горенаведеното е крајно груб обид да се објасни системот којшто ги ускладува сите постоечки школи на филозофијата. 

III. Законот на Телема

Оваа Книга изложува едноставен Правилник на однесување.

„Прави што ти е волја и тоа нека биде целиот Закон“.
„Љубовта е закон, љубов под волја“.
„Нема закон над прави што ти е волја“
 
Тоа значи дека сите ние, Ѕвезди, треба да се движиме по нашите вистински орбити, како што е означено со природата на нашата положба, законот на нашиот растеж и импулсот на нашите минати искуства. Сите настани се подеднакво законити – и секој е долгорочно неопходен за сите нас, теоретски гледано; но во практиката, само еден акт е законит за секого од нас во било кој даден момент.

 

Од тука, Должноста се состои во одлучувањето да се искуси вистинскиот настан од еден до друг момент на свеста.
Секоја активност или движење е акт на љубовта; соединување со едниот или другиот дел од „Нуит“; секој таков акт мора да биде „под волја“, избран така да исполни, а не да ја препречи вистинската природа на даденото битие.

Техничките методи на  постигнувањето на ова треба да бидат проучени во „Магика“, или да се добијат преку лични упатства од Мајсторот Терион и неговите овластени помошници.

Еквинокс на Боговите – VIII

Осмо Поглавје

Кратка содржина на случајот

Во ова откровение е основата на идниот Еон. Во спомените на Човекот го имаме Паганскиот период, обожавањето на Природата, на Изида, на Мајката, на Минатото; Христијанскиот период, обожавање на Човекот, на Озирис, на Сегашноста. Првиот период е едноставен, и пријатен; материјалното го игнорира духовното; вториод период е страдање и смрт; духовното настојува да го игнорира материјалното. Христијанството и сите сродни религии ја обожаваат смртта, го воздигнуваат страдањето, обожавањето на лешеви. Новиот Еон е обожавање на духовното сплотено со материјалното, на Хорус, на Иднината.

Изида беше Слобода; Озирис, ограничување; но новата Слобода е онаа на Хорус. Озирис ја освои бидејќи таа не го разбра. Хорус ги осветува и Мајката и Таткото. Ова дете Хорус е близнак, два во едно, Хорус и Харпократ се едно, и тие се едно со Сет или Апофис, уништувачот на Озирис. Со деструктивнота на принципот на смртта тие се родени. Воспоставувањето на овој нов Еон, овој нов фундаментален принцип, е новото големо дело што треба да се заврши во светот.

Братот Пердурабо, на кој ова откровение му беше дадено со толку многу знаци и чуда, беше самиот не убеден. Тој се спротиставуваше со години. Се спротиставуваше се до завршувањето на неговата иницијација на крајот на 1909 година кога разбра како совршено беше врзан за да го носи ова дело. Повторно и повторно тој се свртуваше од него, ќе го земеше неколку дена или часа, а потоа ќе го оставеше настрана. Тој дури се обиде да ја уништи неговата вредност, да го обезвредни резултатот. Повторно и повторно моќта на Стражарите го враќаа назад кон делото; и во моментот кога Тој мислеше дека избегал се најде себе си фиксиран засекогаш со никаква можност за наредно свртување ни за дел од секундата од Патот.

Историјата за ова еден ден мора да биде кажана со посилен глас. Правилно разгледано, тоа е историја на постојани чуда. Сега доволно е да се каже дека во овој Закон лежи целата иднина: тоа е Законот на Слободата, и оние кои го одбиваат се прогласуваат самите за робови, и како робови ќе бидат оковани и тепани. Тоа е закон на Љубовта, и оние кои ќе го одбијат се прогласуваат себе си да бидат деца на омразата, и нивната омраза ќе се сврти против нив и ќе ги проголта во нејзините бескрајни мачења. Тоа е закон на Животот, и оние кои ќе го одбијат ќе бидат предмет на смртта; и смртта ќе ги фати неподготвени. И нивниот живот ќе биде жива смрт. Тоа е Законот на Светлината, и оние кои ќе го одбијат, според тоа се прават самите мрачни засекогаш.

Прави што ти е волја тоа нека биде целиот Закон! Одбиј го ова и падни под клетвата на судбината. Подели ја волјата против самата себе, резултатот е слабост и борба, залудна борба. Законот не го осудува Човекот. Прифати го законот и се е законски.

Одбивајќи го Законот, се ставаш себе си надвор од неговите ограничувањa. Тоа е законот на Исус Христос, или подобро Гностичката традиција на која легендата за Христос е деградација, кој се обиде да подучува; но приближно секој збор што тој го кажал бил погрешно интерпретиран и искривен од неговите непријатели, посебно од оние кои се нарекувале негови ученици. Во секој случај Еонот не беше созреан за Законот на Слободата. Од сите следбеници само Св. Августин изгледа дека разбрал иако само блесок од она што тој го мислел.

Натамошен обид да се предаде овој закон беше направен преку Сер Едвард Кели на крајот од 16 век. Ограничувањето на црквата го спречила неговиот збор да биде слушнат или разбран. На многу други начини духот на вистината се бореше со човекот, и мали сенки од оваа вистина беа најголемите сојузници на науката и филозофијата. Само сега успехот беше постигнат. Совршеното возило беше најдено и пораката грижливо е затворена во скапоцен ковчег; тоа е да се каже, во книгата со наредбата:”Не менувај ги ниту стилот на буквите”. Оваа книга е репродуцирана во факсимил, за да нема можност за искривување на истата. Овде значи ние имаме апсолутно фиксирани и дефинитивни гледишта за основите на универзална религија.

Ние го поседуваме Клучот за решавање на сите човечки проблеми, и филозофски и практични. Ако сме изгледале дека работиме за доказ, нашата љубов мора да е извинување за нашата решителност; бидејќи ние добро знаеме што е напишано во Книгата:

“Успехот е твојот доказ!”

Не бараме  повеќе од еден сведок; и го повикуваме Времето да земе Заклетва и да сведочи кон Вистината на нашиот доказ.

 “Equinox Vol.III No.3 – Equinox of the gods – A.’. A.’. Publication in Class E.”