Asmodel – The Temple of the Holy Ghost

This is a poem from „Collected Works of Aleister Crowley, Vol. I“ as part from the „Temple of the Holy Ghost“ series.
To be clear on the title of this poem:
ASMODEL ( אסמודאל ) – One of the “Intelligences” of the Planet Venus

אסמודאל or Asmodel is Geomantic Intelligence of Taurus. With Taurus rules planet of Venus and Luna is exalted in this sign.

Now, hear the poem about Asmodel…

 

CALL down the star whose tender eyes
Were on thy bosom at thy birth!
Call, one long passionate note that sighs!Call, till its beauty bend to earth,
Meet thee and lift thee and devise
Strange loves within the gleaming girth,
And kisses underneath the star
Where on her brows its seven rays are.Call her, the maiden of thy sleep,
And fashion into human shape
The whirling fountains fiery and deep,
The incense-columns that bedrape
Her glimmering limbs, when shadows creep
Among blue tresses that escape
The golden torque that binds her hair,
Whose swarthy splendours drench the air.

She comes! she comes! The spirit glances
In quick delight to hold her kiss;
The fuming air shimmers and dances;
The moonlight’s trembling ecstasies
Swoon; and her soul, as my soul, trances,
Knowing no longer aught that is;
Only united, moving, mixed,
A music infinitely fixed.

Music that throbs, and soars, and burns,
And breaks the possible, to dwell
One moving monotone, nor turns,
Making hell heaven, and heaven hell,
The steady impossible song that yearns
And brooks no mortal in its swell —
This monotone immortal lips
Make in our infinite eclipse!

Formless, above all shape and shade;
Lampless, beyond all light and flame;
Timeless, above all age and grade;
Moveless, beyond the mighty name;
A mystic mortal and a maid,
Filled with all things to fill the same,
To overflow the shores of God,
Mingling our proper period.

The agony is passed: behold
How shape and light are born again;
How emerald and starry gold
Burn in the midnight; how the pain
Of our incredible marriage-fold
And bed of birthless travail wane;
And how our molten limbs divide,
And self and self again abide.

The agony of extreme joy,
And horror of the infinite blind
Passions that sear us and destroy,
Rebuilding for the deathless mind
A deathless body, whose alloy
Is gold and fire, whose passions find
The tears of their caress a dew,
Fiery, to make creation new.

This agony and bloody sweat,
This scarring torture of desire,
Refine us, madden us, and set
The feast of unbegotten fire
Before our mouths, that mingle yet
In this; the mighty-moulded lyre
Of many stars still strikes above
Chords of the mastery of love.

The agony of extreme joy,
And horror of the infinite blind
Passions that sear us and destroy,
Rebuilding for the deathless mind
A deathless body, whose alloy
Is gold and fire, whose passions find
The tears of their caress a dew,
Fiery, to make creation new.

This agony and bloody sweat,
This scarring torture of desire,
Refine us, madden us, and set
The feast of unbegotten fire
Before our mouths, that mingle yet
In this; the mighty-moulded lyre
Of many stars still strikes above
Chords of the mastery of love.

This subtle fire, this secret flame,
Flashes between us as she goes
Beyond the night, beyond the Name,
Back to her unsubstantial snows;
Cold, glittering, intense, the same
Now, yesterday, for aye! she glows
No woman of my mystic bed;
A star, far off, forgotten, dead.

Only to me looks out for ever
From her cold eyes a fire like death;
Only to me her breasts can never
Lose the red brand that quickeneth;
Only to me her eyelids sever
And lips respire her equal breath;
Still in the unknown star I see
The very god that is of me.

The day’s pale countenance is lifted,
The rude sun’s forehead he uncovers;
No soft delicious clouds have drifted,
No wing of midnight’s bird that hovers;
Yet still the hard blind blue is rifted,
And still my star and I as lovers
Year to each other through the sky
With eyes half closed in ecstasy.

Night, Night, O mother Night, descend!
O daughter of the sleeping sea!
O dusk, O sister-spirit, lend
Thy wings, thy shadows, unto me!
O mother, mother, mother, bend
And shroud the world in mystery
That secrets of our bed forbidden
Cover their faces, and be hidden!

O steadfast, O mysterious bride!
O woman, O divine and dead!
O wings immeasurably wide!
O star, O sister of my bed!
O living lover, at my side
Clinging, the spring, the fountain-head
Of musical slow waters, white
With thousand-folded rays of light!

Come! Once again I call, I call,
I call, O perfect soul, to thee,
With chants, and murmurs mystical,
And whispers wiser than the sea:
O lover, come to me! The pall
Of night is woven: fair and free,
Draw to my kisses; let thy breath
Mingle for love the wine of death!

Вратете ме на Огнот…

Ако е Живот само она по кое што Kопнееме,
Вратете ме на Огнот!

Ако е Живот само Смртта,
тогаш вратете ме на Огнот.

Кога Времињата ќе престанат да постојат,
Kога Здивот ќе се скамени
помеѓу Смртта и Животот,
Kога Водата ќе престане да тече
и ќе бара одмор од вечното шепотење,
Kога Земјата ќе го замрази Ветрот
и неговото вечно лутање,
Kога Љубовта со нож-заблуда
ќе престане да убива,
Kога Имињата
ќе бидат само спомен на Иднината,
Kога Минатото ќе се помеша со Вечноста -Убијте ме.

Убијте ме со мисла.

Со Ветер сличен на празнина
пратете глас-самотија,
да талка, бара души самотни,
вечни талкачи низ Ништото,
да бара Заборав…

Убијте ме со Човечност, со Збор…

Но,
Вратете ме на Огнот,
Последното мое и твое почивалиште,
Тајна над Тајните.

Fra. А.

За отстранувањето на превезот

Патиштата кон откривање на својата вистинска Волја

Целта на овој есеј е да го охрабри читателот кои што чувствува внатрешен повик кон мистериите на Законот на Телема или езотериските гранки кои што тој ги опфаќа. За почеток би сакал да нагласам дека како писател на овој краток есеј сум прилично млад човек чии што чекори на Патеката кон откривањето на својата вистинска Волја се мали и кратки, но во ниту еден случај тие не се потпрени на стаклени нозе. Continue reading “За отстранувањето на превезот”

Мала лекција за оние што прашуваат

Дури и да ја проучувате Tелемата, за некои може и да биде религија, за некои философија, за други наука, за некои дури и се во едно од ова наброеното. Зошто да не… немаме ограничување на поимите тука.

Телемата е толку флексибилна колку што е флексибилно и Дрвото на Животот (а за него се вели дека содржи СЕ во себе и дека може да го виткате како сакате, кога сакате, колку сакате…). Се зависи од вашата умешност и знаење.

Некаде ќе прочитате како Телемата е философско-религиозна матрица и еден куп објаснувања во врска со ова. Некаде ќе прочитате дека е философија, некаде религија…

Јас велам да прочитате, да размислите (дали ќе медитирате, дали логички ќе расудувате тоа е ваше), потоа да пресудите и да видите како е да ги гледате сите како Кралеви и Ѕвезди. Друго е кога го гледате сончевиот систем од перспектива на Земјата, друго е кога сте вие Сонцето. Излезете од сенката на оваа планета! Мал совет!

Кроули убаво направил во своето време.

Го кренал показалецот кон човекот и рекол: Прави што ти е волја! Дознај која е твојата највнатрешна природа и задоволи го тој глад за соединување и искуство низ животот. Ниту еден бог нема да се откаже од тебе ако го спознаеш божественото во себе и се однесуваш божествено. Твоето највнатрешно скриено е богот кој што го бараш и кој што е дел од Нуит (универзум, бесконечност, хаос…, што сакате може да ви преставува Нуит. Само внимавајте да не ги измешате просторните ознаки, од тоа следува болка. Тоа е нагласено и во Книгата на Законот).

Или како што велам јас: Нека Хадит (ѕвездата која што гори во секое срце) ужива во бесконечните прегратки на Нуит (сферата чиј обем е бесконечен)

Сега. Мал одговор на оние што волјата (ако ја откриле) им налага да бидат во костец со сите што не размислуваат како нив.

Добро е тоа што сакате да разберете нешто повеќе за телемата (ако навистина сакате), но запаметете добро: јас не можам да Ви дадам на се одговор (не сум учител), мора да работите сами врз сопственото разбирање на сопствената чиста волја. Јас само по некоја случајност можам да имам некаков патоказ за оној што веќе решил да го оди патот кон/на својата чиста Волја!

Јас немам ништо со вашата волја и вашата љубов (за смрт или живот, без разлика).

Ако вашето највнатрешно има волја да следи старо-еонски богови, и вие верувате како тие чекаат да умрете за да ве судат што сте направиле на ова парче земја што се тркала низ бесконечните пространства на Нуит, повелете: Нека биде вашата волја, не мојата.
Ако мислите (поточно верувате) дека имате наследен грев: Нека биде вашата волја! Јас немам ништо со смртта!

Немам јас ништо со тоа и не можам и не смеам да ви се мешам во вашиот пат – погрешен или не.

Немате потреба да ги заморувате другите со вашето осудување и негодување (дури и со бедни прашања) на нивниот избран пат според нивната волја или пак барање причина да се убедите дека вие сте на вистинскиот пат со тоа што другите ќе ги убедувате како грешат извршувајќи си ја својата чиста волја неослабната од страста за резултат.

Затоа… научете дека „Секој маж и секоја жена е Ѕвезда“. Сите имаме орбити и простор за движење, само незнаењето создава хаос по патеката и судир со другите Ѕвезди.

“Сите зборови се свети и сите пророци вистинити, освен што тие разбираат малку.“- Книга на Законот

Единство потполно искажано!

Ја обожувам моќта на твојот здив,
Врховен и страшен Богу,
Кој чиниш боговите и смртта
Да треперат пред Тебе:
Јас, јас те обожувам!

Појави се на тронот на Ра!
Отвори ги патеките на Ку!
Осветли ги патеките на Ка!
Патеките на Кабс проаѓаат
Да ме вознемират или смират!
Аум! нека тоа ме убие!

Постои крај на зборот од Бог устоличен на тронот на Ра, осветлувајќи ги носачите на душата. – Книга на Законот, Глава III

П.С. Можев да поставам и цитати и коментари од нашите Телемитски философски книги – но сакав ова да биде јасен текст за сите кои на некој начин се заинтересирани за Телемата!